Rodzina, duchowny i ich miejsce przy umierającym człowieku

  • Marek Ławreszuk Uniwersytet w Białymstoku

Abstrakt

Artykuł podejmuje zagadnienia związane z duszpasterską opieką nad umierającym człowiekiem. Prawosławia wskazując na bezwarunkowe przykazanie miłości uczy, że miłość i wiara buduje więzi, których nawet śmierć nie jest w stanie przerwać. Cierpienia umierającego człowieka muszą być kompensowane troską, którą winni przejawiać rodzina, bliscy oraz duchowni. Artykuł
skupia się na poszukiwaniu praktycznych wskazówek związanych z kontaktem i opieką nad osobą umierającą. Przedstawione wnioski, wynikające z pasterskiego doświadczenia teologów oraz cerkiewnej praktyki modlitewnej, jednoznacznie potwierdzają konieczność zaangażowania duchownych i bliskich w pomoc i wsparcie osoby umierającej.

Bibliografia

Akatyst o darowanie (wiecznego) odpoczynku zmarłym, w: Życie, choroba, śmierć, red. Anna Radziukiewicz, Białystok 2007.

Euchologion. Tom 1, Warszawska Metropolia Prawosławna, Warszawa 2016.

Afanasjew M., Kościół Ducha Świętego, Białystok 2002.

Bloom A., Duchowny przy łóżku chorego, w: Życie, choroba, śmierć, red. Anna Radziukiewicz, Białystok 2007.

Блум А., Пастырство, Минск 2005.

Булгар Е., Рассуждение против ужасов смерти. Творения преосвященного Платона, митрополита Московского, Москва 1996.

Evdokimov P., Szalona miłość Boga, tłum. M. Kowalska, Białystok 2001.

Łosski W., Teologia mistyczna Kościoła wschodniego, Warszawa 1989.

Schmemann A., Liturgia śmierci i kultura współczesna, Warszawa 2015, s. 11.

Opublikowane
2017-12-20
Dział
Artykuły