Przejdź do logowania lub Zarejestruj aby zgłosić tekst.

Wytyczne dla autorów

Zasady publikowania w czasopiśmie „Elpis”

 

  1. Czasopismo „Elpis” przyjmuje do druku materiały nigdzie dotąd nie publikowane. Artykuły publikowane w roczniku są recenzowane.
  2. Redakcja zamieszcza artykuły w językach polskim, angielskim i rosyjskim.
  3. Redakcja przyjmuje teksty wyłącznie w wersji elektronicznej. Zgłoszenie artykułu następuje poprzez stronę internetową czasopisma. Menu "O czasopiśmie", zakładka "Zgłoszenie".
  4. Oprócz artykułów Redakcja zamieszcza także recenzje merytoryczne, oceniające i polemiczne (objętość do 5 stron maszynopisu)/
  5. Załączniki i oświadczenia. Autor (Autorzy) muszą wypełnić i przesłać na adres redakcji (elpis@uwb.edu.pl) następujące dokumenty:
    1. uzupełnioną i podpisaną umowę licencyjną;
    2. oświadczenie o oryginalności artykułu, zapoznania się ze standardem etycznym czasopisma i wkładzie autora w powstanie artykułu;
      • w przypadku autorstwa dwóch lub więcej osób, każdy z Autorów podpisuje umowę licencyjną i oświadczenie, w którym określa procentowy udział w tekście każdego z Autorów;
      • Autorzy wskazują adres korespondencyjny (e-mail) tej osoby, która będzie prowadzić korespondencję w związku z publikacją.
    3. Jeżeli w publikacji miałyby się znaleźć materiały opatrzone zastrzeżeniem w myśl prawa autorskiego (np. ilustracje, cytaty), Autor (Autorzy) musi załączyć zgodę właściciela danych praw autorskich na publikację takich materiałów w swojej pracy.
  6. Dane osobowe oraz adres elektroniczny nie są udostępniane podmiotom trzecim.
  7. Wymogi techniczne:
    1. Objętość artykułu musi być większa niż 0,5 arkusza wydawniczego (20 tys. znaków ze spacjami) i nie powinna przekraczać 1 arkusza wydawniczego (40 tys. znaków ze spacjami);
    2. tekst w formacie Word (doc) lub RichTextFormat (rtf): wielkość czcionki – 12 pkt, czcionka TimesNewRoman;
    3. Wszelkie ryciny, wykresy, symbole graficzne w formacie PDF, TIFF w rozdzielczości min. 300 dpi.
    4. Tabele, wykresy, ryciny lub aneksy powinny mieć swoją liczbę porządkową.
    5. Artykuł musi być uzupełniony o metadane wprowadzone w formularzu zgłoszenia: imię i nazwisko Autora (Autorów), nazwa jednostki naukowej (uczelnia, wydział, instytut/katedra), numer telefonu, adres mailowy i krótki Biogram Autora.
    6. Autor musi uzupełnić wprowadzić następujące dane w językach polskim, angielskim (oraz rosyjskim jeśli tekst artykułu został napisany w języku rosyjskim): tytuł, słowa kluczowe (3 do 5 słów), abstract (do 1500 znaków).
    7. Jeśli artykuł został uzupełniony o podtytuł, należy go wprowadzić w formularzu w językach polskim, angielskim (oraz rosyjskim jeśli tekst artykułu został napisany w języku rosyjskim).
    8. W przypadku finansowania pracy ze źródeł zewnętrznych, należy je wskazać w formularzu zgłoszenia, wprowadzając formułę, która zostanie opublikowana w wersji finalnej.

 

 

Standardy cytowań i opisów bibliograficznych artykułów publikowanych w czasopiśmie ELPIS

 

  1. Standardy cytowań:
    1. Cytowania muszą zostać zapisane zgodnie z uwspółcześnionym standardem APA (6th Edition). Użyteczny przewodnik po standardach APA znajduje się pod następującym adresem: http://flash1r.apa.org/apastyle/basics/index.htm.
    2. Cytowania mogą być opracowane przy pomocy darmowych programów do obsługi bibliografii, wspierających format APA 6th Edition, m.in.:
      1. Mendeley (http://www.mendeley.com/)
      2. Zotero (http://www.zotero.org/)
      3. Zachęcamy do korzystania z generatorów cytowań w wersji online (np. anglojęzyczny serwis: http://www.citethisforme.com/apa/source-type).
    3. Programy komputerowe są zgodne z angielskim standardem, dlatego w finalnej wersji należy dokonać „spolszczeń” zapisów tj. należy zamienić znaki i skróty angielskie na ich polskie odpowiedniki, np: „&” na „i”, „et al.” na „i in.”, „eds.”, „ed.” na „red.”, „in press” na „w druku”, „vol.” na „t.”, itd.
  2. Przypisy dolne:
    1. Wyróżnia się dwa rodzaje przypisów ze względu na ich funkcje. Są to: przypisy uzupełniające podstawowe informacje zawarte w tekście głównym (content footnotes) oraz przypisy informujące o prawach autorskich (copyright permission footnotes).
    2. Należy do niezbędnego minimum ograniczyć stosowanie przypisów uzupełniających.
    3. Należy numerować wszystkie przypisy kolejno, tak jak pojawiają się w tekście, używając do tego cyfr arabskich. W tekście cyfry te przyjmują formę indeksów górnych. Każdy przypis powinien być umieszczony na dole strony zawierającej treść, do której się on odnosi.
  3. Zasady przywoływania pracy w tekście:
    1. Jeden autor: bez względu na to ile razy przywoływana jest praca, zawsze należy podać nazwisko autora i datę publikacji pracy, w przypadku więcej niż jednej pracy danego autora opublikowanej w tym samym roku należy dodać kolejne litery alfabetu przy dacie (np., 2001a), zasada ta obowiązuje także w przypadku większej ilości autorów danej pracy.
Przykład zapisu:
Jak stwierdza Kowalski (2001)... Badania wskazują, iż ... (Kowalski, 2001).
  1. Dwóch autorów: bez względu na to ile razy przywoływana jest praca, zawsze należy podać nazwiska obu autorów i datę publikacji pracy, w przypadku więcej niż jednej pracy tych autorów opublikowanej w tym samym roku należy dodać kolejne litery alfabetu. Nazwiska autorów zawsze należy łączyć spójnikiem „i”, nawet w przypadku przywoływania publikacji obcojęzycznej.
Przykład zapisu:
Jak sugerują Kowalski i Nowak (1999)... Badania wskazują, iż ... (Kowalski i Nowak, 1999).
  1. 3 – 5 autorów: przywołanie po raz pierwszy – należy wymienić nazwiska wszystkich autorów, rozdzielając je przecinkami i stawiając spójnik „i” pomiędzy dwoma ostatnimi nazwiskami. Przy kolejnych wskazaniach tej samej pracy można zastosować określenie „i współpracownicy” (w przypadku umieszczenia przywołania nazwisk w strukturze zdania) lub „i in.” (w przypadku, gdy nazwiska autorów nie stanowią części struktury zdania).
Przykład zapisu:
1. Przywołanie po raz pierwszy: Jak sugerują Nowak, Kowalski i Jankiewicz (2003) ...
Badania (Nowak, Kowalski i Jankiewicz, 2003) wskazują, iż ...
2. Kolejne przywołania: Badania Nowaka i współpracowników (2003) wskazują,
iż ... Badania te (Nowak i in., 2003) ...
  1. 6 i więcej autorów: wymienić należy tylko nazwisko pierwszego autora, zarówno gdy praca przywoływana jest po raz pierwszy, jak i w późniejszych przywołaniach, natomiast pozostałych autorów należy określić jako współpracowników (w strukturze zdania) lub zastąpić skrótem „i in.” (gdy nazwiska nie stanowią części struktury zdania). W literaturze cytowanej należy umieścić nazwiska wszystkich autorów pracy.
Przykład zapisu: Nowakowski i współpracownicy twierdzą, iż ... (1997). Pierwsze badania na ten temat (Nowakowski i in., 1997) sugerują ....
  1. Przywoływanie jednocześnie kilku prac: należy wymienić je alfabetycznie, według nazwiska pierwszego autora. Przywołania kolejnych prac muszą być oddzielone średnikiem i umieszczone w nawiasie. Lata wydania prac tego samego autora / autorów muszą być oddzielone przecinkiem.
Przykład zapisu: (Kowalski, 2001; Nowak i Kowalski, 1999) (Kowalski, 1997, 1999, 2004a, 2004b; Nowak i Kowalski, 1999)
  1. Przywoływanie pracy za innym autorem: stosujemy w tekście, natomiast w literaturze cytowanej umieszczamy jedynie pracę czytaną.
Przykład zapisu: Jak wykazał Nowakowski (1990; za: Zieniecka, 2007) ... Badania sugerują, iż ... (Nowakowski, 1990; za: Zieniecka, 2007).
  1. Brak autora: należy podać tytuł, rok i strony publikacji. W przypadku braku roku należy podać datę odczytu lub copyright.
Przykład zapisu: (Boska Liturgia świętego ojca naszego Jana Chryzostoma, 2001).
  1. Przytaczanie fragmentu pracy: należy zawsze podać autora / autorów, rok opublikowania pracy i numer strony (np., Kowalski, 1992, s. 224). Gdy przytaczany fragment ma ponad 40 słów, należy umieścić go w osobnym akapicie z wcięciem, bez cudzysłowu. Gdy przytaczany fragment jest krótszy niż 40 słów, należy umieścić go w linii właściwego tekstu, w cudzysłowie.
  2. Tabela: numeracja kolejno w całym tekście za pomocą cyfr arabskich, tytuł tabeli należy zapisać kursywą, zaś słowo tabela i jej numer – zwyczajną czcionką. Tytuł umieścić należy nad tabelą i zapisać w kolejnym wierszu pod słowem tabela i jej numerem. W tytule tabeli nie stawia się kropki po numerze ani na końcu tytułu.
  3. Rysunek: tytuł rysunku należy zapisać zwyczajną czcionką, natomiast słowo rysunek i jego numer – kursywą. Tytuł rysunku należy umieścić pod ryciną, zaś numeracja powinna być wprowadzona za pomocą cyfr arabskich. W tytule należy postawić kropkę po numerze oraz na końcu tytułu. Tytuł należy zapisać bezpośrednio po słowie Rysunek i jego numerze, czyli w tym samym wierszu.
  4. Źródła internetowe: opis taki, jak publikacji w wersji papierowej. Zamiast miejsca wydania i wydawnictwa wpisujemy [online] i podajemy adres www, a następnie w nawiasach kwadratowych datę dostępu. Struktura zapisu:
Nazwisko, I. (rok). Tytuł artykułu. Tytuł czasopisma, tom(nr), strony. [online], wpisać adres strony www [data dostępu]
Przykład zapisu:
Kmietowicz, F. (1994). Kiedy Kraków był trzecim Rzymem. [online] https://hevenrose.wordpress.com/2010/09/11/frank-kmietowicz-kiedy-krakow-byl-trzecim-rzymem-2/, [7.11.2018]
  1. Literatura cytowana: zestawienie powinno zawierać jedynie prace przywoływane lub cytowane w tekście, które były przeczytane przez autora tekstu, nie należy umieszczać w literaturze cytowanej prac, które przywoływano za innym autorem. Nie należy numerować / wypunktowywać kolejnych prac, natomiast należy każdą nową pracę zacząć bez wcięcia, po czym kolejne wiersze danego adresu bibliograficznego powinny być zapisane z wcięciem 5 – 7 spacji. Prace zapisujemy alfabetycznie według nazwiska pierwszego autora. Prace obcojęzyczne zapisujemy w formie oryginalnej i umieszczamy w oddzielnej liście bibliograficznej. Prace tego samego autora należy podać w alfabetycznej kolejności tytułów prac. Prace bez autora szeregujemy w kolejności alfabetycznej opierając się na tytule.
  2. Jeśli artykuł ma numer DOI (Digital Object Identifier), należy podać go na końcu zapisu bibliograficznego.
  3. Pozycje bibliograficzne zapisane cyrylicą powinny posiadać wariant transliterowany zgodny z PN-ISO 9:2000. Transliteracji należy dokonać automatycznie na stronie https://www.ushuaia.pl/transliterate/ wybierając system transliteracji PN-ISO 9:2000. Po zapisie transliterowanym w nawiasie kwadratowym umieszczamy zapis cyrylicą.
Przykład zapisu:
Skaballanovich, M. (2004). Tolkovyj Tipikon. Ob"yasnitel'noe iz"yasnenie Tipika s istoricheskim vvedeniem. Moskva: Izdanie Sretenskogo monastyrya [Скабалланович, М. (2004). Толковый Типикон. Объяснительное изъяснение Типика с историческим введением. Москва: Издание Сретенского монастыря]

 

Poniżej kolejno zapisane są:

  1. Opis książki
  2. Opis książki bez autora.
  3. Opis rozdziału w książce (np., w tomie trzecim)
  4. Opis książki opublikowanej w internecie
  5. Opis artykułu w czasopiśmie
  6. Opis referatu / postera
  7. Opis pracy nieopublikowanej
  8. Opis pracy w druku
  9. Opis książki pod redakcją.
  10. Opis książki w jęz. rosyjskim.

 

Bibliografia:

 

Bobowski, K., Kowalski, P. i Nowak, A. (2001). Potoczne teorie dotyczące emocji. Warszawa: Wydawnictwo XYZ.

Boska Liturgia świętego ojca naszego Jana Chryzostoma. (2001). Warszawa: Warszawska Metropolia Prawosławna.

Jankiewicz, A. (1990). O emocjach inaczej. W: P. Kowalski (red.), Emocje i motywacje (t. 3, s. 235 – 302). Warszawa: Wydawnictwo XYZ.

Kmietowicz, F. (1994). Kiedy Kraków był trzecim Rzymem. [online] https://hevenrose.wordpress.com/2010/09/11/frank-kmietowicz-kiedy-krakow-byl-trzecim-rzymem-2/, [7.11.2018].

Nowak, K. (1998). Zazdrość w relacjach partnerskich. Czasopismo Psychologiczne, 41(2), 143 – 159.

Ostrowski, E. (2007). Asymetria w relacjach w firmie. Referat wygłoszony na VI Konferencji Towarzystwa Edukacyjnego, Warszawa.

Roszkowska, G. (2004). Polska adaptacja testu ABC. Niepublikowana praca magisterska, Szkoła Wyższa Psychologii Społecznej, Warszawa.

Tatkiewicz, R. (w druku). Wpływ izolacji na samoocenę. Czasopismo Psychologiczne, 20.

Zieniecka, P. (red.). (2002). Psychologia osobowości. Kraków: Wydawnictwo ZYX.

j. rosyjski:

Skaballanovich, M. (2004). Tolkovyj Tipikon. Ob"yasnitel'noe iz"yasnenie Tipika s istoricheskim vvedeniem. Moskva: Izdanie Sretenskogo monastyrya [Скабалланович, М. (2004). Толковый Типикон. Объяснительное изъяснение Типика с историческим введением. Москва: Издание Сретенского монастыря].

pozostałe przykłady:

Cabasilas, N. (1974). The Life in Christ. New York: St Vladimir’s Seminary Press.

Clement, O. (1998). Prawda was wyzwoli. Rozmowy z patriarchą ekumenicznym Bartłomiejem I. (M. Żurowska, Tłum.). Warszawa.

Dvorkin, A. (2005). Ocherki po istorii Vselenskoj Pravoslavnoj Cerkvi. Nizhnij Novgorod: Izdatel'stvo Bratstva vo imya sv. knyazya Aleksandra Nevskogo [Дворкин, А. (2005). Очерки по истории Вселенской Православной Церкви. Нижний Новгород: Издательство Братства во имя св. князя Александра Невского].

Evdokimov, P. (1964). Prawosławie. Warszawa.

Kostiuczuk, J. (2014). Bogoczłowieczeństwo Chrystusa w tekstach liturgicznych świętego Jana Damasceńskiego. Białystok: Wydawnictwo Uniwersytetu w Białymstoku.

Pringle, D. (2007). The Churches of the Crusader Kingdom of Jerusalem. A Corpus, vol. 3. The City of Jerusalem. Cambridge: Cambridge University Press.

Taft, R. F. (1975). The Great Entrance. A History of the Transfer of Gifts and other Preanaphoral Rites of the Liturgy of St. John Chrysostom. Rome: Pontificio Istituto Orientale.

 

 Opracowano na podstawie:

  • Wybrane standardy edytorskie według APA. (2015). Pozyskano z: http://www.pwsz-ns.edu.pl/ip/media/File/Standardy_APA3.pdf.
  • Piber-Dąbrowska, K., Cypryańska, M., i Wawrzyniak, M. (2007). Standardy edytorskie dla naukowego tekstu empirycznego z zakresu psychologii. Warszawa: Academica Wydawnictwo SWPS.
  • Perrin, R. (2009). Pocket Guide to APA Style. Boston: Wadsworth.
 

 

 

Teksty, które nie spełniają wymogów formalnych, nie będą przyjmowane do druku.

Polityka prywatności

 Informacja o udostępnianiu tekstów

Pełne teksty artykułów publikowanych w czasopiśmie "Elpis" są bezpłatne i w pełni dostępne w formie elektronicznej (dostęp on-line). Użytkownik ma pełne prawo do: odczytu, druku, kopiowania, przeszukiwania oraz tworzenia odwołań do pełnotekstowej wersji artykułów.

Dane osobowe oraz adres elektroniczny nie są udostępniane podmiotom trzecim.

 

PRAWA AUTORSKIE

1. Autor udziela Wydawnictwu licencji niewyłącznej i nieodpłatnej na korzystanie z autorskich praw majątkowych do utworów wchodzących w skład danego czasopisma, w kraju i za granicą w całości lub w dowolnej części zarówno w produktach elektronicznych, w tym w ramach elektronicznych baz (zbiorów) danych, tj. na serwerze Podlaskiej Biblioteki Cyfrowej oraz w ramach produktów, w tym baz dostępnych poprzez sieci multimedialne, np. typu Intranet i Internet przez czas nieograniczony, na polach eksploatacji określonych w art. 50 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, w tym również na następujących polach:

  • utrwalania utworów bez żadnych ograniczeń ilościowych, dowolną techniką, na każdym nośniku, włączając w to także nośniki elektroniczne, optyczne, magnetyczne, dyskietki, CD-ROM, DVD;
  • zwielokrotniania utworów bez żadnych ograniczeń ilościowych, w każdej możliwej technice, na każdym nośniku, włączając w to także nośniki elektroniczne, optyczne, magnetyczne, dyskietki, CD-ROM, DVD, w ramach systemu on-line,
  • wprowadzenia utworów do pamięci komputera i sieci multimedialnych, w tym Internetu, sieci wewnętrznych typu Intranet, bez żadnych ograniczeń ilościowych, jak również przesyłania utworów w ramach ww. sieci, w tym w trybie on-line,
  • rozpowszechniania utworów, w tym wprowadzania ich do obrotu, w ramach produktów elektronicznych, w tym w ramach elektronicznych baz danych, na nośnikach magnetycznych, cyfrowych, optycznych, elektronicznych, również w postaci CD-ROM, dyskietek, DVD, w ramach sieci multimedialnych, w tym sieci wewnętrznych (np. typu Intranet), jak i Internetu, w systemie on-line, poprzez komunikowanie na życzenie, w drodze użyczania utworów;
  • wypożyczania, najmu, użyczania, dzierżawy lub wymiany nośników, na których utwory utrwalono, utrwalonych i zwielokrotnionych, przy zastosowaniu dowolnej techniki udostępnienia utworów,
  • publicznego udostępniania utworów w taki sposób, aby każdy mógł mieć do nich dostęp w miejscu i w czasie przez siebie wybranym,

2. Ponadto Autor upoważnia Wydawcę na czas trwania prawa, o którym mowa określonego w ust. 1, do wykorzystania utworu i jego eksploatacji w formie książki drukowanej oraz rozpowszechniania w całości lub w częściach w celach reklamowych lub promocyjnych. oraz udzielania sublicencji w powyższym zakresie.

Autor zobowiązuje się, że w czasie trwania niniejszej umowy nie będzie, bez uprzedniej zgody pisemnej Wydawcy, wydawał innego utworu, który mógłby niekorzystnie wpłynąć na sprzedaż lub wykorzystanie praw do utworu przyznanych Wydawcy niniejszą umową.