Istota eklezjologii pierwszego tysiąclecia w ujęciu prawosławnym i rzymskokatolickim w świetle dokumentu: „Synodalność i prymat w pierwszym Tysiącleciu: Ku wspólnemu rozumieniu w służbie jedności Kościoła”, Chieti 2016

Słowa kluczowe: dialog katolicko-prawosławny, ekumenizm, dokument z Chieti, synodalność i prymat w Kościele

Abstrakt

Artykuł składa się z dwóch części. W pierwszej przedstawione zostały rezultaty osiągnięć dialogu katolicko-prawosławnego, który rozpoczął się w 1982 r. Drugą część stanowi tłumaczenie na j. polski dokumentu, który został przyjęty na 14-tej sesji plenarnej dialogu katolicko-prawosławnego w Chieti w 2016 r. Pierwsza faza dialogu, która przebiegała w latach 1982-2000 poruszała zagadnienia, które w swojej istocie zarówno dla Kościoła prawosławnego jak też dla Kościoła rzymskokatolickiego są wspólne i w wielu punktach zbieżne. Począwszy od 2006 r. Komisja zajęła się tematem zależności synodalności i prymatu w Kościele. Dokument z Chieti porusza zagadnienie rozumienia prymatu w pierwszym tysiącleciu niepodzielonego Kościoła. Historia tego okresu, jak wskazują autorzy dokumentu powinna stanowić punkt odniesienia względem szukania dróg jedności Kościoła w przyszłości.

Bibliografia

F. Bouwen, 2010, Belgrad 2006. IXe Session plénière de la Commission mixte international pour le dialogue théologique entre l’Eglise catholique et l’Eglise orthodoxe, „Proche-Oriente-Chrétien”, nr 3-4, s. 277-289 F.

Bouwen, 2017, Chieti 2016. XIVe Sesion plénière de la Commission Mixte International pour le Dialogue Théologique entre l’Église catholique et l’Église orthodoxe, Proche-Orient Chrétien, 67, s. 97-111.

Bujak Janusz, 2016, Teologiczny dialog katolicko-prawosławny w latach 2005-2015, Szczecin.

Glaeser Zygfryd, 2000, Ku eklezjologii „Kościołów siostrzanych”, Opole.

Glaeser Zygfryd, 2018, Teologiczny dialog rzymskokatolicko -prawosławny: stan i perspektywy, [w:] Ekumenizm doktrynalny: schyłek czy nowy początek, red. T. Kałużny, Z. Kijas, Kraków, s. 91-117.

Hryniewicz Wacław, 1993, Kościoły siostrzane, dialog katolicko -prawosławny 1980-1991, Warszawa.

Hryniewicz Wacław, 2004, Kościół jest jeden, Kraków.

Kuźma Andrzej, 2014a, Międzynarodowy dialog teologiczny Kościoła prawosławnego z Kościołem rzymskokatolickim, Elpis 16, s. 11-18.

Kuźma Andrzej, 2005, Spotkanie dotyczące wznowienia dialogu teologicznego z Kościołem rzymskokatolickim, WPAKP 11 (192), s. 11.

Kuźma Andrzej, 2009, Spotkanie prawosławnych i rzymskich katolików na Cyprze, WPAKP 12 (241), s.13.

Kuźma Andrzej, 2010, Kolejne spotkanie prawosławno-katolickie, WPAKP 11 (252), s. 11.

Kuźma Andrzej, 2014b, Dialog prawosławno-katolicki, WPAKP 11 (300), s. 8.

Leśniewski Krzysztof, 1995, Ekumenizm w czasie. Prawosławna wizja jedności Kościoła w ujęciu Georges’a Florowskiego, Lublin.

Phidas Vlassios, 1998, Droit canon. Une perspective orthodoxe, Chambésy-Gèneve.

Uniatyzm, metoda unijna przeszłości a obecne poszukiwania pełnej wspólnoty tłum pol. W. Hryniewicz, SiDE 1994, 2 (34) s. 77-82.

Konsekwencje eklezjologiczne i kanoniczne sakramentalnej natury Kościoła. Wspólnota kościelna, soborowość i autorytet. Ravenna 13 października 2007, tłum. pol. A. Kuźma, WPAKP 2 (219) 2008 cz. I s. 10-13; WPAKP 3 (220) 2008, cz. II s. 11-13.

Communique- Jonint International Commission for the Theological Dialogue Between the roman catholic Church and orthodox Church. 14-th Plenary Session, Chieti, Italy, 16-21 september 2016

Opublikowane
2019-11-27
Jak cytować
Kuźma, A. (2019). Istota eklezjologii pierwszego tysiąclecia w ujęciu prawosławnym i rzymskokatolickim w świetle dokumentu: „Synodalność i prymat w pierwszym Tysiącleciu: Ku wspólnemu rozumieniu w służbie jedności Kościoła”, Chieti 2016. Elpis, (21), 109-120. https://doi.org/10.15290/elpis.2019.21.14
Dział
Artykuły