Teologiczno-egzegetyczna analiza niedzielnych dogmatyków wielkiej wieczerni 1-go tonu

Autor

DOI:

https://doi.org/10.15290/elpis.2021.23.03

Słowa kluczowe:

teologia, dogmatyk, Wcielenie Boga, Bogurodzica

Abstrakt

Dogmatyk (gr. δογματικὸν) – to krótka pieśń o tematyce dogmatycznej, poświęcona Przenajświętszej Bogurodzicy. Według prawosławnej tradycji za ich autora uważany jest święty Jan z Damaszku (VIII wiek). Dzięki swojemu poetycznemu stylowi, formie, budowie oraz treści dogmatyki są najlepszym dowodem na to, że nasza cerkiewna hymnografia jest świątynnym wyznaniem naszych dogmatów, nauki wiary oraz nauki moralności. W taki sposób podczas uważnego wsłuchiwania się w te pouczające pieśni, chrześcijanin w trakcie nabożeństwa wnika w mistyczne głębiny naszej wiary.

Bibliografia

Bibliâ. Svâŝennoe Pisanie Vethogo i Novogo Zaveta. (1992.). Moskva: Izdanie Moskovskoj Patriarhii.

Amvrosij Mediolanskij, svt. (1901). O vospitanii Devy i Prisnodevstvesvâtoj Marii k Evseviû, Kazanʹ.

Afanasij (Saharov), svt. (1999). O pominovenii usopših po Ustavupravoslavnoj Cerkvi, Sankt-Peterburg.

Grigorij Palama, svt. (1965). Besedy (Omilii), Monrealʹ: izdanie bratstva prep. Iova Počaevskogo.

Dimitrij (Rostovskij), svt. (1906). Žitie svâtyh, k. 4, Moskva, Sinodalʹnaâ tipografiâ.

Efrem Sirin, prep. (1990). Tvoreniâ, Moskva.

Ignatij Brânčaninov, svt. (2001). Asketičeskie opyty, t. 2, Moskva.

Ioann Damaskin, prep. (2000). Točnoe izloženie pravoslavnoj very, Moskva: «Lodʹâ».

Ioanna Damaskina, prep. (1997). Hristologičeskie i polemičeskietraktaty. Slova na bogorodičnye prazdniki, Moskva.

Ignatij Kavkazskij, svt. (1995). Slovo o čeloveke, Sankt-Peterburg.

Irinej Lionskij, svt. (1900). Tvoreniâ, Sankt-Peterburg.

Nikifor Kallistksanfopul. (2017). Sinaksari Postnoj i Cvetnoj Triodi. Perevod s grečeskogo svâŝennika M. Pokrovskogo, Svâto-Troickaâ Sergieva Lavra.

Sinezij Kirenskij, mitr. (2012). Polnoe sobranie tvorenij, t. 1, Sankt-Peterburg: «Svoe izdatelʹstvo».

Feofilakt Bolgarskij, svt. (2009). Tolkovanie na Poslaniâ svâtogoapostola Pavla, t. 2, Sankt-Peterburg.

Filaret (Gumilevskij), svt. (1882). Istoričeskoe učenie ob Otcahcerkvi, t. 3, Sankt-Peterburg.

Filaret (Drozdov), svt. (1885). Slova i reči, t. 5, Moskva.

Mineâ, dekabrʹ. (1997). Moskva: izd. «Pravilo very».

Mineâ, sentâbrʹ. (1997). Moskva: izd.«Pravilo very».

Oktoih. (1981). Moskva: izd.Moskovskoj Patriarhii.

Postnaâ Triodʹ. (1992). Moskva: izd. Moskovskoj Patriarhii.

Tipikon, (1992). Svâto-Troice-Sergieva lavra.

Ignatiâ (Puzik), shimonahinâ. (2005). Cerkovny epesnotvorcy, Moskva.

Izbrannyâ slova svâtyh otcev v čestʹ i slavu Presvâtoj Bogorodicy. (1869). Sankt-Peterburg: izd. Russkogo na Afone Рanteleimonova Monastyrâ.

Losskij V. N. (1995). Po obrazu i podobiû, Moskva: izd. Svâto-Vladimirskogo bratstva.

Florovskij G. V. (2000). Izbrannye bogoslovskie statʹi, Moskva: izdatelʹstvo «Probel».

Šmeman A., protopresviter. (1993). Voskresnye besedy, č. 3, Moskva.

Afanasij ( Ievtič), ierom. (1971). Učenie o Presvâtojbogorodice u sv. Ioanna Damaskina, Pariž: Pravoslavnaâ myslʹ, vyp. 14.

Vejsman A. D. (1900). Grečesko-russkij slovarʹ, Sankt-Peterburg.

Dʹâčenko G., svâŝ. (1993). Polnyj cerkovno-slavânskij slovarʹ, Moskva.

Sedakov O. A. (2000). Slovarʹ trudnyh slov iz Bogosluženiâ, Moskva.

ΑΡΙΘΜΟΙ, https://azbyka.ru/biblia/UBS/index.htm?OT/Nu?17, 11.03.2019.

ΤΡΙΩΔΙΟΝ. Τῌ ΤΡΙΤῌ ΤΗΣ Α› ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ, http://glt.goarch.org/texts/Tri/t47.html, 12.03.2019.

ΚΕΦΑΛΑΙΟN 87. Περὶ τῆς γενεαλογίας τοῦ Κυρίου καὶ περὶ τῆς ἁγίας Θεοτόκου, https://azbyka.ru/otechnik/Ioann_Damaskin/ekdosis-akribes-tes-orthodoxou-pisteos/4, 26.03.2019.

Η ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΩΝ ΚΑΤΗΧΟΥΜΕΝΩΝ, https://azbyka.ru/otechnik/greek/liturgija-svt-ioanna-zlatousta-nagrecheskom-i-tserkovnoslavjanskom-jazykah/, 28.03.2019.

##submission.downloads##

Opublikowane

2021-09-23

Jak cytować

Петручик, В. (2021). Teologiczno-egzegetyczna analiza niedzielnych dogmatyków wielkiej wieczerni 1-go tonu. Elpis, (23), 29–39. https://doi.org/10.15290/elpis.2021.23.03

Numer

Dział

Artykuły