Rosyjska instytucja starców jako służba ponadnormatywnej miłości Chrsytusowej

  • Сергей Хоружий Rosyjska Akademia Nauk, Instytut Folozofii
Słowa kluczowe: doświadczenie duchowe, rosyjska instytucja starców, hezychazm, miłość Chrystusowa, kenoza, Optina Pustyń, Paisjusz Wieliczkowski, Ambroży z Optiny

Abstrakt

Artykuł analizuje fenomen instytucji starców w duchowej tradycji Prawosławia, traktując go jako antropolgiczny mechanizm translacji duchowego doświadczenia. Opisano etapy historycznej ewolucji instytucji starców, prowadzącej do rozprzestrzenienia się ich służby poza obręb środowiska mniszego, a co za tym idzie – cerkiewnego. Najwięcej uwagi poświęcono ostatniemu etapowi ewolucji – rosyjskiej instytucji starców na przełomie XIX i XX wieku. Istotą tego fenomenu jest ponadnormatywna miłość Chrystusowa, której najdoskonalszym wyrazem jest Odkupienie i Ofiara Chrystusa na Krzyżu. Ukazano, iż rosyjska instytucja starców wytworzyła specyficzny kodeks etyczny, którego głównymi założeniami są kenoza, pokora i absolutna akceptacja Innego.

Biogram autora

Сергей Хоружий, Rosyjska Akademia Nauk, Instytut Folozofii


 

Bibliografia

Агапит (Беловидов), схиархимандрит. Жизнеописание оптинского старца иеросхимонаха Амвросия. М.: 1900.

Флоровский Г.В. Византийские Отцы V – VIII вв. Париж, 1933.

Хоружий С.С. Две формации исихастской этики // Он же. Исследования по исихастской традиции. Т. 2. СПб.: 2012. С.4-25.

Opublikowane
2018-12-21
Jak cytować
Хоружий, С. (2018). Rosyjska instytucja starców jako służba ponadnormatywnej miłości Chrsytusowej. Elpis, (20), 205-210. https://doi.org/10.15290/elpis.2018.20.22
Dział
Artykuły