Żeby ośmielić się tworzyć trzeba mieć odwagę myślenia. Czyli ikonografia prof. Jerzego Nowosielskiego jako wyraz świadomości religijnej

Tomasz Tarasiuk

Abstrakt


Praca ta, to synteza treści, które trafnie i prosto ujawnią nam zawartość obrazu sakralnego powszechnie nazywanego dziś ikoną. Treści te wypływają bezpośrednio z Tradycji Kościoła prawosławnego i żywego doświadczenia religijnego, a profesor tłumaczy je nam współczesnym, jakże zrozumiałym językiem. Tekst pokazuje, że nowość w sztuce ikonograficznej nie jest jedynie
owocem kontemplacji oraz twórczo uzasadnionej wizji artystycznej, sprawą alegoryzmu lub rzemiosła, ale również połączeniem religijnego oświecenia oraz artystycznego natchnienia. Dowodzi, że kanon w ikonie nie jest rozumiany jako zewnętrzne ramy, ale jako rdzeń, dzięki któremu ikona istnieje jako dzieło sztuki – tekst wiary Kościoła ukazany na glebie osobistego doświadczenia mistycznego i talentu ikonografia.

Słowa kluczowe


Jerzy Nowosielski; sztuka ikony; współczesna ikona; prawosławie; obraz sakralny; polska ikonografia

Pełny tekst:

PDF

Bibliografia


Bułhakow S., Ikona i kult ikony, Bydgoszcz 2002.

Dokumenty Soborów Powszechnych. Tekst grecki, łaciński i polski, opr. ks. A. Baron, ks. H. Pietras, Tom I, Kraków 2001.

Evdokimov P., Sztuka ikony. Teologia piękna, przekł. M. Żurowska, Warszawa 1999.

Jazykowa I., Świat ikony, przeł. ks. Henryk Paprocki, Warszawa 1998.

Komarowski W., Pismo ob. Ikonopisi, [w:] Prawosławnaja ikona. Kanon i stil, Moskwa 1998.

Nowosielski J., Zagubiona bazylika. Refleksje o sztuce i wierze, Kraków 2013.

Quenot M., Ikona. Okno ku wieczności, przekł. H. Paprocki, Białystok 1997.

Trubieckoj E., Kolorowa kontemplacja. Trzy szkice o ikonie ruskiej, przekł. H. Paprocki, Białystok 1998.

Uspienski L., Bogosłowije ikony w prawosławnoj Cerkwi, Paris 1989.

Znosko A., ks., Kanony Koscioła prawosławnego, Hajnówka 2000.




DOI: https://doi.org/10.15290/elpis.2017.19.13

Refbacks

  • There are currently no refbacks.